
ถ้าใครเคยเข้าไปในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย น่าจะเคยได้ยินชื่อ “ศาลาพระเกี้ยว” อาคารสำคัญที่ใช้จัดกิจกรรมของมหาวิทยาลัยมาหลายยุค
แต่ทำไมต้องชื่อ “พระเกี้ยว”? 🤔


คำตอบอยู่ที่ “พระเกี้ยว” ซึ่งเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญที่สุดของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พระเกี้ยว คือศิราภรณ์หรือเครื่องประดับพระเกศาของพระราชโอรสและพระราชธิดา และยังเป็นพิจิตรเรขาประจำรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 อีกด้วย
ชื่อ “จุฬาลงกรณ์” เองก็มีความหมายเกี่ยวข้องกับเครื่องประดับศีรษะหรือ “จุลมงกุฎ” จึงทำให้พระเกี้ยวมีความสัมพันธ์โดยตรงกับพระนามของรัชกาลที่ 5 และกลายเป็นสัญลักษณ์ที่สืบทอดมากับสถาบันตั้งแต่ยุคโรงเรียนมหาดเล็ก โรงเรียนข้าราชการพลเรือนฯ จนมาเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ดังนั้น การใช้ชื่อว่า “ศาลาพระเกี้ยว” จึงเชื่อมโยงกับ “พระเกี้ยว” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนตัวตนและประวัติศาสตร์ของจุฬาฯ
และศาลาแห่งนี้ก็ไม่ได้เป็นแค่อาคารหนึ่งในมหาวิทยาลัย